Malé povečerie 1.5.

Jeréj: Blahoslovén Bóh náš, vsehdá nýňi i prísno i vo víki vikóv. (ášče že ňísť jeréja moľáščasja, načinájem: Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. )

I mý: Amíň.

Christós voskrése iz mértvych, * smértiju smerť popráv * i súščym vo hrobích živót darováv. (Triždy)

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Priidíte, poklonímsja carévi nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, Christú, carévi, nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, i pripadém samomú Hóspodu Iisúsu Christú, carévi i Bóhu nášemu.

Psalóm 50.

Pomíluj mja, Bóže, * po velícij mílosti tvojéj. - I po mnóžestvu ščedrót tvojích * očísti bezzakónije mojé. - Najpáče omýj mja ot bezzakónija mojehó, * i ot hrichá mojehó očísti mja. - Jáko bezzakónije mojé az znáju, * i hrich moj predomnóju jesť výnu. - Tebí jedínomu sohriších i lukávoje pred tobóju sotvorích, * jáko da opravdíšisja vo slovesích tvojích, i pobidíši vnehdá sudíti ti. - Se bo v bezzakónijich začát jesm, * i vo hrisích rodí mja máti mojá. - Se bo ístinu vozľubíl jesí: * bezvístnaja i tájnaja premúdrosti tvojejá javíl mi jesí. - Okropíši mja yssópom i očíščusja, * omýješi mja, i páče sňíha obíľusja. - Slúchu mojemú dási rádosť i vesélije, * vozrádujutsja kósti smirénnyja. - Otvratí licé tvojé ot hrich mojích: * i vsja bezzakónija mojá očísti. - Sérdce čísto sozíždi vo mňi, Bóže, * i duch prav obnoví vo utróbi mojéj. - Ne otvérži mené ot licá tvojehó, * i Dúcha tvojehó svjatáho ne ottimí ot mené. - Vozdážď mi rádosť spasénija tvojehó, * i Dúchom vladýčnym utverdí mja. - Naučú bezzakónnyja putém tvojím, * i nečestíviji k tebí obraťátsja. - Izbávi mja ot krovéj, Bóže, Bóže, spasénija mojehó: * vozrádujetsja jazýk moj právďi tvojéj. - Hóspodi ustňí mojí otvérzeši,* i ustá mojá vozvisťát chválu tvojú. - Jáko ašče by voschoťíl jesí žértvy dal bych úbo, * vsesožžénija ne blahovolíši. - Žértva Bóhu duch sokrušén: * sérdca sokrušénna i smirénna Boh ne uničižít. - Ublaží, Hóspodi, blahovolénijem tvojím Sijóna, * i da soziždutsja sťíny Jerusalímskija. Tohdá blahovolíši žértvu právdy, voznošénije i vsesožžehajémaja, * tohdá vozložát na oltár tvoj telcý.

Psalóm 69

Bóže, v pómošč mojú vonmí, * Hóspodi, pomoščí mí potščísja.

Da postyďátsja i posrámjatsja íščuščiji dúšu mojú, * da vozvraťátsja vspjáť i postyďátsja choťáščiji mí zlája.

Da vozvraťátsja ábije styďáščesja, hlahóľuščij mí: * bláhože, bláhože.

Da vozrádujutsja i vozveseľátsja o Tebí vsí íščuščiji Tebé, Bóže, * i da hlahóľut výnu: da vozvelíčitsja Hospóď, ľúbjaščiji spasénije Tvojé:

áz že níšč jésm i ubóh, Bóže, pomozí mí; * pomóščnik mój i izbáviteľ mój jesí Tý, Hóspodi, ne zakosní.

Psalóm 142.

Hóspodi uslýši molítvu mojú, vnuší molénije mojé vo ístiňi tvojéj, * uslýši mjá v právďi tvojéj. - I ne vnídi v súd s rabóm tvojím, * jáko ne opravdítsja préd tobóju vsják živýj. - Jáko pohná vráh dúšu mojú, * smiríl jésť v zémľu živót mój. - Posadíl mjá jésť v témnych, jáko mértvyja víka, * i uný vo mňí dúch mój: vo mňí smjatésja sérdce mojé. - Pomjanúch dní drévnija: poučíchsja vo vsích ďíľich tvojích, * v tvorénijich rukú tvojéju poučáchsja. - Vozďích k tebí rúci mojí, * dušá mojá jáko zémľa bezvódnaja tebí. - Skóro uslýši mjá, Hóspodi, * isčezé dúch mój. - Ne otvratí licá tvojehó ot mené, * i upodóbľusja nizchoďáščym v róv. - Slýšanu sotvorí mňí zaútra mílosť tvojú, * jáko na ťá upovách. - Skaží mňí, Hóspodi, púť, v óň že pojdú, * jáko k tebí vzjách dúšu mojú. - Izmí mjá ot vráh mojích, Hóspodi, k tebí pribihóch,* naučí mjá tvoríti vóľu tvojú, jáko tý jesí Bóh mój. - Dúch tvój blahíj nastávit mjá na zémľu právu, * ímene tvojehó rádi, Hóspodi, živíši mjá právdoju tvojéju. - Izvedéši ot pečáli dúšu mojú, * i mílostiju tvojéju potrebíši vrahí mojá. - I pohubíši vsjá stužájuščyja duší mojéj, * jáko áz ráb tvój jésm.

Uslýši mjá, Hóspodi, v právďi tvojéj, * i ne vnídi v súd s rabóm tvojím.

Uslýši mjá, Hóspodi, v právďi tvojéj, * i ne vnídi v súd s rabóm tvojím.

Dúch tvój blahíj, * nastávit mjá na zémľu právu.

Male slavoslóvije

Sláva vo výšnich Bóhu, i na zemlí mir, * vo čelovícich blahovolénije. Chválim ťa, blahoslovím ťa, * kláňajemtisja, slavoslóvim ťa. - Blahodarím ťa, velikíja rádi slávy tvojejá, * Hóspodi, Cárju nebésnyj. - Bóže Otče vsederžíteľu, Hóspodi, Sýne jedinoródnyj * Isúse Christé, i Svjatýj Dúše, Hóspodi Bóže. - Áhnče Bóžij, * Sýne Otč. - Vzémľaj hrich míra, * pomíluj nas.- Vzémľaj hrichí míra, * prijmí molítvy náša. - Siďáj odesnúju Otcá, * pomíluj nás. - Jáko ty jedín svjat, ty jedín Hóspoď, Isús Christós, vo slávu Bóha Otcá, amíň. - Na vsjak deň blahoslovím ťa, * i voschválim ímja tvojé vo vik, i vo vik víka. - Hóspodi, pribížišče byl jesí nam, vo rod i rod. - Az rich, Hóspodi, pomíluj mja, * i iscilí dúšu mojú, jáko sohriších tebí. - Hóspodi, k tebí pribihóch, naučí mja tvoríti vóľu tvojú, * jáko ty jesí Bóh moj. - Jáko u tebé jesť istóčnik životá, * vo svíťi tvojém úzrim svít. - Probávi mílosť tvojú * víduščym ťa. - Spodóbi, Hóspodi, v nošč sijú, * bez hrichá sochranítisja nám. - Blahoslovén jesí, Hóspodi Bóže Otéc nášich, * i chváľno i proslávlenno ímja tvojé vo víki, amíň. - Búdi, Hóspodi, mílosť tvojá na nás, * jákože upováchom na ťa. - Blahoslovén jesí, Hóspodi, * naučí nás opravdánijem tvojím. - Blahoslovén jesí, Vladýko, * vrazumí nás opravdánijem tvojím. Blahoslovén jesí, Svjatýj, * prosvití nás opravdániji tvojími. - Hóspodi, mílosť tvojá vo vík, * ďil rukú tvojejú ne prézri.- Tebí podobájet chvalá, * tebí podobájet pínije.- Tebí sláva podobájet, * Otcú i Sýnu i Svjatómu Dúchu - I nýňi i prísno,* i vo víki vikóv, amíň.

Víruju vo jedínaho Bóha Otcá, vsederžíteľa, tvorcá nébu i zemlí, vídimym že vsim i nevídimym. I vo jedínaho Hóspoda Iisúsa Christá Sýna Bóžija jedinoródnaho, iže ot Otcá roždénnaho préžde vsich vik. – Svíta ot svíta, Boha ístinna ot Boha ístinna, roždénna, nesotvorénna, jedinosúščna Otcú, ímže vsja býša. – Nas rádi čelovik, i nášeho rádi spasénija sšédšaho s nebés, i voplotívšahosja ot Dúcha svjáta, i Maríji Ďívy, i vočelovíčšasja. – Raspjátaho že za ny pri Pontíjsťim Piláťi, i stradávša i pohrebénna, – i voskrésšaho v tréťij deň po pisánijem. – I vozšédšaho na nebesá, i siďášča odesnúju Otcá, i páki hrjadúščaho so slávoju sudíti živým i mértvym, jehóže cárstviju ne búdet koncá. – I v Dúcha Svjatáho, Hóspoda životvorjáščaho, iže ot Otcá [i Sýna] ischoďáščaho – Iže so Otcém i Sýnom spoklaňájema i soslávima, hlahólavšaho proróki. – Vo jedínu, svjatúju, sobórnuju i apostolskuju Cérkov. – Ispovíduju jedíno kreščénije vo ostavlénije hrichóv. – Čáju voskresénija mértvych. I žízňi búduščaho víka. Amíň.

kanón presvjaťíj Bohoródici.

Hlás 3. [Písň 1]

irmós: Vódy drévle, mánijem božéstvennym, vo jedíno sónmišče sovokupívyj, i razďilívyj móre Izráiľteskim ľúdem, séj Bóh náš, preproslávlen jésť: tomú jedínomu poím, jáko proslávisja.

Prisínnuju ťá hóru, júže províďi Dúchom Avvakúm prorók, moľú, prečístaja osiníti mjá strasťmí oznojénaho, i ot síni smértnyja ľútych bíd izbávitisja.

Okroplénijem božéstvennyja króve, izlijánnyja ot božéstvennych rébr čístaja, Sýna tvojehó, mojehó sérdca omýj rány, jáko da veličáju ťá, i po dólhu slávľu prisnoblažénnuju i preneporóčnuju.

Sláva: Ravnoďíteľnoje Otcú rodilá jesí Slóvo, obožívšeje čelovíkov suščestvó: tohó molí, nedoumínnaho mjá i iznemóhšaho vrážijimi kovárstvy, božéstvennyja uťíchi spodóbiti čístaja.

I nýňi: Očiščénije mí podážď prehrišénij božéstvennymi tvojími molítvami Ďívo, síľnuju bo ímaši molítvu Vladýčice: i tebé pojúščyja izbávi ot prehrišénij, i strastéj, i skorbéj, i obstojánija

[Písň 3]

irmós: Íže ot ne súščich vsjá privedýj, slóvom sozidájemaja, soveršájemaja Dúchom, vsederžíteľu výšnij, v ľubví tvojéj utverdí mené.

V mílosti neizrečénnaho, i v ščedrótach súšča bohátaho, mílostiva súšči prečístaja pomolí uščédriti ný ozlóblenyja.

Chrám súšči vsjáčeskich tvorcá, pomolísja vselítisja v mjá Uťíšiteľu, bývša mjá vertép dušetľínnych razbójnikov, čístaja Ďívo.

Sláva: Mánijem vsjá nosjáščaho bóžeski, na rukú jáko nosíla jesí Bohoródice, prízri na mjá, i izbávi mjá, jéže k strastém zrínija nepodóbnaho.

I nýňi: Milosérdije mílosti tvojejá moľú, otvérzi mí Bohoródice prečístaja, i téplaja mí javísja v napástech pomóščnica i spasénije.

[Písň 4]

irmós: Položíl jesí k nám tvérduju ľubóv Hóspodi, jedinoródnaho bo tvojehó Sýna za ný na smérť dál jesí. Ťímže tí zovém blahodarjášče: sláva síľi tvojéj Hóspodi.

Rány Christé i zakolénije, vóleju jáko Bóh preterpívyj, uránenuju mojú dúšu razbójmi bisóvskich ozloblénij, molítvami tebé róždšija iscilí, jedíne mnohomílostive.

Ďílo tvojéju rukú ziždíteľu jésm i tvorénije: zlóba že zmijína slasťmí žitijá sokruší mja. Ťímže Christé obnoví mja, tebé róždšija Slóve moľbámi.

Sláva: Slóvo Ótčeje páče slóva rodilá jesí, rišáščeje vsjákaho bezslovésija čelovíki: jehóže priľížno molí, bezslovésnymi mjá slasťmí poraboščénna svobodíti, jedína prisnoďívo.

I nýňi: Iscilénije nám ot dláni tóčiši vsehdá, vseosvjáščénnaja síne, vsjá svíta súšči ispólnena, vsím istočájušči míro blahovónno, vsečístaja Bohonevísto.

V pjatók 4-ja neďíľi po pásci,

tripísnec, jehóže kraehranésije: Sláva tebé Bóže. Hlás 3.

Písň 5.

irmós: jáko víde isáia obrázno na prestóle prevoznesénna Bóha, ot ánhel slávy dorinosíma, okajánnyj! vopijáše, áz: provídech bo voploščáema Bóha, svíta nevečérňa, i mírom vladýčestvujušča.

[D] Vjážem ščédre, i vóleju drévu prihvoždáem, svjázannych vsjákimi prestupléňmi izbavľáeši, položív že sja vo hróbe, vo hrobích usnúvšija mertvecý vozdvizáeši, pojúščija tvojé strášnoje voskresénije.

[O] Hospóď voskrése iz mértvych, jákože rečé, tridnéven i so apóstoly vodvorjájasja vopijáše: v vés mír šédše vozvestíte jásno, jáže vídite velíkaja mojá čudesá.

Sláva:

[ks] Divítsja sérdce i slúch spáse, tvojemú bláhoutróbiju, i smotréniju, i snizchoždéniju: plótiju bo po zemlí choďá, samarjanýni že prosjáščej žené, vódu žízni podál jesí Bóžéstvennaho rázuma.

I nýňi: Bohoródičen:

[A] svjátája Bohoródice, vo svjátých svjátáho rodívšaja slóvo, ot beznačálnaho otcá vozsijávšeje, tohó molí neprestánno, osvjátíti i prosvitíti dúši náša, i serdcá ľubóviju pojúščich ťá.

[Písň 6]

irmós: Íže v koncý vikóv došédšyja čelovikoľúbče, i trevolnéňmi napástej pohíbnuti bídstvujuščyja, vopijúščyja ne prézri: spasí Spáse, jákože spásl jesí ot zvírja proróka.

Fariséja voznesénaho umóm prevzydóch voznošájem prísno, i própastem sojediníchsja bezmírnych prehrišénij: smirívšahosja ľúťi, jedína čístaja, izbávi i uščédri mjá.

Íže prečúdnoje začátije imívši i roždestvó, tvojá mílosti na mňí okajánňim nýňi udiví: íbo v bezzakónijich začáchsja, i rodíchsja, i slasťmí porabotíchsja.

Sláva: Rydáju, i pláču, i steňú, jehdá sudíšče strášnoje vospomjanú: lukávaja bo ďilá sťažách: no tý mi neiskusomúžnaja Ďívo Máti Bóžija, v čás strášnyj predstáni.

I nýňi: Razumíti i hlahólati ne móžet vsják úm, Ďívo čístaja, soďíjannoje na tebí čúdo stránnoje i preslávnoje: káko rodilá jesí, i prebyváješi páki čístá? Bóh jésť roždéjsja po suščestvú.

Táže, Hóspodi pomíluj, tríždy.

Sláva, i nýňi: Sidálen, hlás 3: Neiskusobráčnaja čístaja Máti tvojá Christé, zrjášči ťá mértva povíšena na drévi, máterski rydájušči, hlahólaše: čtó tí vozdadé jevréjskij bezzakónnyj sobór i bezblahodátnyj, íže mnóhich i velíkich tvojích daróv nasladívyjsja Sýne mój? Pojú tvojé božéstvennoje snítije.

[Písň 7]

irmós: Trijé ótrocy v peščí Tróicu proobrazívše, preščénije óhnennoje popráša, i pojúšče vopijáchu: blahoslovén jesí Bóže otéc nášich.

Ot ďíl spasénija ňísť mí Vladýčice, hrichí bo prilaháju ko hrichóm, i k zlóbi zlóbu: molítvoju úbo tvojéju čístaja, predvarí i spasí mja.

Súd pri dvérich, i sudíšče hotóvo, hotóvisja smirénnaja dušé, i vozopíj: jehdá súdiši mí Slóve, ne osudí mené, molítvami róždšija ťá.

Sláva: Objém hrichóvnyja plodý, umertvíchsja, i prinošáju dúšu neplódnu, i zovú ti prečístaja: plodonósna mjá pokaží, jáže plodóm tvojím tľú potrébľšaja.

I nýňi: O stránnaho táinstva! o užásnaho rázuma! Káko Bóh na zemlí javísja jáko čelovík? Jáko vísť, jáko chóščet, jáko blahovolít, i ďíjstvujet, jákože i chóščet.

Písň 8

irmós: Nesterpímomu ohňú sojedinívšesja, Bohočéstija predstojášče júnoši, plámenem že nevreždéni, Božéstvennuju Písň pojáchu: bláhoslovíte vsjá ďilá Hospódňa Hóspoda, i prevoznosíte vo vsjá víki.

[S] Na Krest voznéssja vóleju, vsé sovoznésl jesí čelovíčeskoje suščestvó, v mértvych že žízň sýj vmenívsja, oživíl jesí spáse pojúščija smotrénije tvojé, i jéže so slávoju voschoždénije ščédre.

[O] Mír rádostiju prázdnujet vo svjátóm tvojém vostániji životodávče, ímže vsjú sílu ádovu poprál jesí, i smérti žálo pritupíl jesí slóve, i netľínije istočíl jesí čelovíkom.

Sláva:

[i] Víďivši ťá žená samarjanýňa trudívšasja, ščédre, i prosjášča vódu píti, bezsmértija prijémlet vódy, vopijúšči: dážď mí vódu živúju Hóspodi, jáko da ne vžáždu vo vsé vréma životá mojehó.

I nýňi, Bohoródičen:

[O] Dóm Bóžij pokazálasja jesí prečístaja Ďívo Bohoródice, semú plóť oduševlénnuju, ot tvojích krovéj prečístych vzaím dávši otrokovíce: témže ťá počitáem vo vsjá víki.

Písň 9.

irmós: V zakóne séni i pisánij óbraz vídim vírniji, vsják múžeskij pól ložesná razverzája, svját Bóhu. tém pervoroždénnoje slóvo otcá beznačálna, Sýna pervoroďáščasja Máteriju neiskusomúžno veličáem.

[f] Divítsja sólnce, zrjá na dréve prihvoždénna tebé Christé, pokolebášasja koncý, i potrjasésja vsjá zemľá, i raspadésja kámenije, i ád dóle jáže ot víka júzniki otreší vospevájuščija ťá.

[e] Položílsja jesí Christé vo hróbe, žízň i voskresénije: voskrés že vo sláve, vo dnéch mnóhich svoím sovodvorjájasja učenikóm, i sích propovídniki vo vés mír posylája strášnaho smotrénija tvojehó.

Sláva:

[S] Putí mňí žízni pokazúeši mílostive, mílostiju mnóhoju šéstvuješi, i sedíši trudívsja ot putí: i žené prosjáščej vódy bezsmértija posyláeši, pojúščej mnóhoje tvojé smotrénije.

I nýňi: Bohoródičen:

[S] Voploščáetsja Christós iz tebé páče slóva, slóvo sýj ótčeje, Ďívo Bohoródice, i raspináetsja choťá nás rádi, i tridnévnym vostánijem míru koncý osviščáet: s ními že ťá po dólhu ublažáem.

Dostójno jésť jáko voístinu, blažíti Ťá Bohoródicu, prisnoblažénnuju i preneporóčnuju, i Máter Bóha nášeho. Čestňíjšuju Cheruvim i slávňijšuju bez sravnénija Serafim, bez istľínija Bóha Slóva róždšuju, súščuju Bohoródicu Ťá veličájem.

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Tropár, hlás 8: Prepolovívšusja prázdniku, žážduščuju dúšu mojú blahočéstija napój vodámi, jáko vsím Spáse vozopíl jesí: žáždaj da hrjadét ko mňí i da pijét, istóčniče žízni nášeja Christé Bóže, sláva tebí.

Hóspodi pomíliuj 40x

Molitva: Íže na vsjákoje vrémja i na vsjákij čas, na nebesí i na zemlí poklaňajemyj i slávimyj, Bóže blahíj, dolhoterpilívyj i mnohomílos-tivyj, právednyja ľubjáj, i hríšnyja mílujaj, vsjá zovýj ko spaséniju, obiščánija rádi búduščich blah: sám, Hóspodi, priimí í náša v čás séj molítvy, i isprávi živót naš, k zápovidem tvojím dúšy náša osvjatí, ťilesa očísti, pomyšlénija isprávi, rázum ucilomúdri, i istrézvi, i izbávi nás ot vsjákija skórbi, zól i boľíznej, i ohradí nas svjatými ánhely tvojími, jáko da opolčénijem ich sobľudájemi í nastavľájemi, dostíhnem v jedínstvo víry, i v rázum neprikosnovénnyja tvojejá slávy: jáko blahoslovén jesí vo víki vikóv, amiň.

Hóspodi pomiluj 3x

Sláva: I nýňi:

Čestňíjšuju Cheruvím i slávňijšuju bez srávnenija Serafím, bez istľínija Bóha Slóva róždšuju súščuju Bohoródicu ťá veličájem.

Ímenem Hóspodnim blahoslovi ótče.

Svj. Bóže, uščédri my, i blahosloví ny, prosvití licé tvojé na ny, í pomíluj ny.

Ľ.: Amiň.

Molítva: Neskvérnaja, nebláznaja, netľínnaja, prečístaja Ďívo, Bohonevísto Vladýčice, Bóha Slóva čelovíkom preslávnym tvojím roždestvóm sojedinívšaja, i odpádšeje jestestvó róda nášeho nebésnym sovokúpľšaja: Nenadéždnych jedína nadéždo, i pobiždájemych pomóščnice, hotóvoje zastuplénije k tebí pribihájuščych, i vsích christiján pribížišče: Ne hnušájsja mené hríšnaho i skvérnaho, skvérnymi pómysly, i slovesý, i ďijáňmi vsehó sebé nepotrébna sotvóršaho, i slastém i unýniju, ľínosti nrávom, rabá bývšaho. No jáko čelovikoľubívaho Bóha Máti, čelovikoľúbňi umilosérdisja o mňí hríšňim i blúdňim, i prijmí mojé ot skvérnych ustén prinosímoje tebí molénije, i tvojehó Sýna, i našého Vladýku i Hóspoda, máternym tvojím derznovénijem objémši, umolí, da otvérzet i mňí čelovikoľúbnoje milosérdije svojejá báhosti, i prezrív mojá bezčíslennaja sohrišénija, obratít mjá na pokajánije, i svojích zápovidej ďílateľa iskúsna javít mjá. Predstáni mňí prísno, jáko mílostivaja, i milosérdaja, i blahoľubívaja, v nastojáščej séj žízni téplaja predstáteľnice i pomóščnice, soprotívnych polkí othoňájušči, i ko spaséniju nastavľájušči mjá: I vo vrémja ischóda mojehó okajánnuju dúšu sobľudájušči, i témnyja óbrazy lukavých bisóv daléče ot nejá otrivájušči: V strášnyj že déň právednaho sudá víčnyja mjá izbavľájušči mukí, i neizrečénnyja slávy tvojehó Sýna i Bóha našehó nasľídnika mjá javľájušči. Júže i da ulučú, Vladýčice mojá presvjatája Bohoródice, tvojehó rádi chodátajstva i zastuplénnija, blahodátiju i čelovikoľúbijem jedinoródnaho Sýna tvojehó, Hóspoda i Bóha i Spása nášeho Isúsa Christá: Jemúže podobájet vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, so beznačáľnym jehó otcém, i presvjatým i blahím i životvorjáščim jeho Dúchom, nýňi i prísno i vo víki vikóv Amíň.

Táže: I dážď nám Vladýko, na són hrjadúščym pokój duší, i ťíla i sochraní nás ot mráčnaho sná hrichóvnaho, i ot vsjákaho témnaho sladostrástija. Utiší stremlénija strastéj, uhasí ražžénnyja stríly lukávaho, jáže na ný lukávno dvížimyja, i vostánije plóti nášeja utolí, i vsjákoje zemnóje i véščnoje náše mudrovánije uspí. I dáruj nám Bóže, bódr úm, i cilomúdr pómysl, sérdce trezvjáščejesja, són lehók, i vsjákaho sataniná mečtánija neiskúsen. Vozstávi že nás vo vrémja molítvy, utverždénnych v zápovidech tvojích, i pámjať sudéb tvojích v sebí výnu imúščich. I vsenóščnoje slavoslóvije nám dáruj, vo jéže píti i blahoslovíti i sláviti prečestnóje i velikoľípoje imja tvojé, Otcá, i Sýna, i vsjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Preslávnaja prisnoďívo Bohoródice, prijmí molítvy náša, i donesí já Sýnu tvojemú i Bóhu nášemu, da spasét tebé rádi dúši náša.

Upovánije mojé Otéc, pribížišče mojé Sýn, i pokrovíteľ nám jésť Dúch svjatýj, Trójce svjatája, sláva tebí.

Tropár, hlás 6: Pomíluj nás Hóspodi, pomíluj nas: vsjákaho bo otvíta nedoumíjušče, sijú tí molítvu jáko Vladýci hríšniji prinósim: pomíluj nas.

Slava: Hóspodi pomíluj nás, na ťá bo upováchom, ne prohňívajsja na ný zílo, nižé pomjaní bezzakónij nášich, no prízri i nýňi jáko milosérd; i izbávi ný ot vráh nášich; ty bo jesí Bóh náš, i my ľúdije tvojí, vsí ďilá rukú tvojéju, i ímja tvojé prizyvájem.

I nyňi: Milosérdija dvéri otvérzi nám Blahoslovénnaja Bohoródice, naďíjuščiji sja na ťá da ne pohíbnem, no da izbávimsja tobóju ot bíd: ty bo jesí spasénije róda christijánskaho.

Jeréj: Pomíluj nás Bóže po velícij mílosti tvojéj, molimtisja, uslýši i pomíluj.

Ľ.: Hóspodi pomíluj 3x

Jeréj: Ješčé mólimsja o jéže sochranítisja hrádu semú i vsjákomu hrádu, vesí i straňí ot hláda, hubíteľstva, trúsa, potópa, hráda, óhňa, mečá, našéstvuja innopleménnik, i Méžduosóbnyja bráni: i o jéže mílostivu býti, blahouvítlivu i blahopreminíteľnu, bláhomu i čelovikoľubívomu Bóhu nášemu, i otvratíti vés hňív svój na ný dvižáščijsja, i izbáviti nás ot naležáščaho právednaho svojehó preščénija i pomílovati nás.

Hóspodi pomíluj 3x

Jeréj: Uslýši ný Bóže Spasíteľu náš, upovánije vsím koncém zemlí i súščym na móri daléče: i mílostive mílostiv búdi nám o hrisích nášich, i pomíluj nás. Mílostiv bo čelovikoľúbec Bóh jesí, tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv amíň.

Jeréj: Sláva tebi, Christé Bóže, upovánije náše, sláva tebí.

Lík: Christós voskrése iz mértvych, smértiju smerť popráv i súščym vo hrobích živót darováv. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví.

Jeréj: Voskresýj iz mértvych Christós ístinnyj Bóh náš, molítvami prečístyja svojejá Mátere, svjatých slávnych i vsechváľnych apóstol . . . i vsích svjatých, pomílujet i spasét nás, jáko bláh i čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.

Ášče mírjan molítsja, hlahólet tókmo: Christós voskrése iz mértvych, smértiju smerť popráv i súščym vo hrobích živót darováv. Hóspodi, pomíluj. (3x) Hóspodi, blahosloví. Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. Amíň.