Večiereň 16.8.

Jeréj: Blahoslovén Bóh náš, vsehdá nýňi i prísno i vo víki vikóv. (ášče že ňísť jeréja moľáščasja, načinájem: Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. )

I mý: Amíň.

Sláva Tebí Bože náš, sláva Tebí.

Carjú nebésnyj, uťišiteľu, dúše ístiny, íže vezďí sýj i vsjá ispolňájaj, sokróvišče blahích i žízni podáteľu, priidí i vselísja v ný, i očísti ný ot vsjákija skvérny, i spasí, bláže, dúšy náša.

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Priidíte, poklonímsja carévi nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, Christú, carévi, nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, i pripadém samomú Hóspodu Iisúsu Christú, carévi i Bóhu nášemu.

Psalóm 103.

Blahosloví dušé mojá Hóspoda, * Hóspodi Bóže moj, vozvelíčilsja jesí ziló. - Vo ispovídanije i vo veleľípotu obleklsja jesí, * oďijájsja svítom jako rízoju. - Prostirájaj nébo jako kóžu, * pokryvájaj vodámi prevýspreňaja svojá. - Polahájaj óblaki na voschoždénije svojé, * choďáj na krylú vítreňu. - Tvorjáj ánheli svojá dúchi, * i sluhí svojá plámeň óhnennyj. - Osnovájaj zémľu na tvérdi jejá, * ne preklonítsja vo vík víka. - Bézdna, jako ríza oďijánije jejá, * na horách stánut vódy. - Ot zapreščénija tvojehó pobíhnut, * ot hlása hróma tvojehó ubojátsja. - Voschóďat hóry, i nischóďat poľá v místo, * jéže osnovál jesí im. - Preďíl položíl jesí jehóže ne préjdut, * nižé obraťátsja pokrýti zémľu. - Posylájaj istóčniki v débrich, * posreďí hór prójdut vódy. - Napajájut vsja zvíri sélnyja, * ždút onáhri v žáždu svojú. - Na tich ptícy nebésnyja privitájut, * ot sredý kámenija daďát hlás. - Napajáj hóri ot prevýsprennych svojích, * ot plodá ďíl tvojích nasýtitsja zemľá. - Prozjabájaj travú skotóm, * i zlák na slúžbu čelovíkom. - Izvestí chľíb ot zemlí, * i vinó veselít sérdce čelovíka. - Umástiti licé jeléjem, * i chľíb sérdce čelovíka ukripít. - Nasýťatsja drevá poľskaja, kédri livánstiji íchže jesí nasadíl, * támo ptícy vozhňizďátsja - Jerodíjevo žilíšče predvodíteľstvujet ími, * hóry vysókija jelénem, kámeň pribížišče zájacem. - Sotvoríl jesí lúnu vo vremená, * sólnce pozná západ svój. - Položíl jesí ťmu i bysť nóšč, * v néjže prójdut vsi zvírije dubrávniji. - Skýmni rykájuščiji voschítiti, * i vzyskáti ot Bóha píšču sebí. - Vozsijá sólnce i sobrášasja, * i v lóžach svojích ľáhut. - Izýdet čelovík na ďílo svojé, * i na ďílanije svojé do véčera. - Jáko vozvelíčišasja ďilá tvojá Hóspodi, vsja premúdrostiju sotvoríl jesí, * ispólnisja zemľá tvári tvojejá. - Sijé móre velíkoje i prostránnoje, * támo hádi íchže ňísť čislá. - Živótnaja málaja s velíkimi, * támo korablí preplávajut. - Zmíj sej, jehóže sozdál jesí ruhátisja jemú, * vsja k tebí čájut, dáti píšču ím vo blahó vrémja. - Dávšu tebí ím soberút, * otvérzšu tebí rúku vsjáčeskaja ispólňatsja bláhosti. - Otvráščšu že tebí licé vozmjatútsja, * otímeši duch ích i isčéznut, i v pérsť svojú vozvraťátsja. - Pósleši dúcha tvojehó i sozíždutsja, * i obnovíši licé zemlí. - Búdi sláva Hospódňa vo víki, * vozveselítsja Hóspoď o ďíľich svojích. - Prizirajáj na zémľu i tvorjáj ju trajstísja, * prikasajájsja horám i dymjátsja. - Vospojú Hospodévi v živoťí mojém, * pojú Bóhu mojemú dóndeže jesm. - Da usladítsja jemú besidá mojá, * áz že vozveseľúsja o Hóspoďi. - Da isčéznut hríšnicy ot zemlí i bezzakónicy, jákože ne býti im, * blahosloví duše mojá Hóspoda. - Sólnce pozná západ svoj, * položíl jesí ťmu i bysť nóšč. - Jáko vozvelíčišasja ďilá tvojá Hóspodi, * vsja premúdrostiju sotvoríl jesí.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Jeréj že čtét svitílničnyja molítvy.

Molítva pérvaja.

Hóspodi ščédryj i mílostivyj, dolhoterpilíve i mnohomílostive, vnuší molítvu nášu, i vonmí hlásu molénija nášeho, sotvorí s námi známenije vo bláho, nastávi nás na púť Tvoj, jéže chodíti vo ístinňi Tvojéj. Vozveselí serdcá náša, vo jéže bojátisja ímene Tvojehó svjatáho: zané vélij jesí Tý, i tvorjáj čudesá, Tý jesí Bóh jedín, i ňísť podóben Tebí v bozích, Hóspodi: sílen v mílosti, i bláh v kríposti, vo jéže pomoháti, i uťišáti, i spasáti vsjá upovájuščyja vo ímja svjatóje Tvojé.

Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva vtorája.

Hóspodi, da ne járostiju Tvojéju obličíši nás, nižé hňívom Tvojím nakážeši nás, no sotvorí s námi po mílosti Tvojéj, vračú i iscilíteľu dúš nášich. Nastávi nás ko pristánišču choťínija Tvojehó: prosvití óči serdéc nášich v poznánie Tvojejá ístiny: i dáruj nám próčeje nastojáščaho dné mírnoje i bezhríšnoje, i vsé vrémja životá nášeho, molítvami svjatýja Bohoródicy, i vsích svjatých.

Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá, i Sýna, i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva trétija.

Hóspodi, Bóže náš, pomjaní nás hríšnych i nepotrébnych ráb Tvojích, vnehdá prizyváti nám svjatóje poklaňájemoje ímja Tvojé, i ne posramí nás ot čájanija mílosti Tvojejá: no dáruj nám, Hóspodi, vsjá jáže ko spaséniju prošénija, i spodóbi nás ľubíti, i bojátisja Tebé ot vsehó sérdca nášeho, i tvoríti vo vsích vóľu Tvojú.

Jáko bláh i čelovikoľúbec Bóh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva četvértaja.

Nemólčnymi písňmi, i neprestánnymi slavoslovléňmi ot svjatých síl vospivájemyj, ispólni ustá náša chvalénija Tvojehó, jéže podáti velíčestvije ímeni Tvojemú svjatómu: i dážď nám učástije, i nasľídije so vsími bojáščimisja Tebé ístinnoju, i chraňáščimi zápovidi Tvojá, molítvami svjatýja Bohoródicy, i vsích svjatých Tvojích.

Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň. Amen.

Molítva pjátaja.

Blahoslovén jesí, Hóspodi Bóže vsederžíteľu, svídyj úm čelovíčeskij, svídyj íchže trébujem, mnóho mnóžaje páče néželi prósim, ilí razumivájem. Sám, čelovikoľúbče carjú, vo vsém blahíj, udovlí nás mnóžestvom ščedrót Tvojích, jéže nepostýdnoju sóvistiju prizyváti svjatóje ímja Tvojé: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho, i smotrénijem Tvojím vsé jéže ko póľzi nášej ustrój.

Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva šestája.

Hóspodi, Hóspodi, prečístoju Tvojéju dlániju soderžáj vsjáčeskaja, dolhoterpjáj na vsích nás, i kájajsja o zlóbach nášich, pomjaní ščedróty Tvojá, i mílosť Tvojú, posití ny Tvojéju bláhostiju, i dážď nám izbižáti i próčeje nastojáščaho dné, Tvojéju blahodátiju, ot razlíčnych kóznej lukávaho, i nenavítnu žízň nášu sobľudí blahodátiju vsesvjatáho Tvojehó Dúcha.

Mílostiju i čelovikoľúbijem jedinoródnaho Tvojehó Sýna, s nímže blahoslovén jesí, so vsesvjatým i blahím i životvorjáščim Tvojím Dúchom, nýňi i prísno, i vo víi vikóv, amíň.

Molítva sedmája.

Bóže velíkij i dívnyj, neizrečénnoju bláhostiju i bohátym prómyslom upravľájaj vsjáčeskaja, i mirskája nám blahája darovávyj: i sporučívyj nám obiščánnoje cárstvo, darovánnymi nám blahími: sotvorívyj ný i dné mimošédšuju čásť ot vsjákaho uklonítisja zlá: dáruj nám i próčeje neporóčno soveršíti pred svjatóju slávoju Tvojéju, píti Ťá jedínaho blaháho i čelovikoľubívaho Bóha nášeho.

Jáko Tý jesí Bóh náš, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva osmája.

Bóže velíkij i výšnij, jedín imijáj bezsmértije, vo svíťi živýj nepristúpňim, vsjú tvár premúdrostiju sozdávyj, razďilívyj meždú svítom i meždú ťmóju, i sólnce položívyj vo óblasť dné, lunú že i zvízdy vo óblasť nóšči: spodóbivyj nás hríšnych i v nastojáščij čás predvaríti licé Tvojé vo ispovídaniji, i večérneje Tebí slavoslóvije prinestí: sám, čelovikoľúbče, isprávi molítvu nášu jáko kadílo pred Tobóju, i priimí jú v voňú blahouchánija: podážď že nám nastojáščij véčer, i prichoďáščuju nóšč mírnu: oblecý ny orúžijem svíta: izbávi ný ot strácha noščnáho, i vsjákija véšči vo ťmí prechoďáščija: i dážď són, jehóže vo upokojénije némošči nášej darovál jesí, vsjákaho mečtánija dijávoľa svobóden. Jéj, Vladýko blahích podáteľu, da i na lóžach nášich umiľájuščesja, pominájem v noščí ímja Tvojé, i poučénijem Tvojích zápovidej prosviščájemi, v rádosti dušévňij vostánem ko slavoslóviju Tvojejá bláhosti: molítvy i molénija Tvojemú blahoutróbiju prinosjášče, o nášich sohrišénijich, i vsích ľudéj Tvojích, jáže, molítvami svjatýja Bohoródicy, mílostiju posití.

Jáko bláh i čelovikoľúbec Bóh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (12x) Sláva, i nýňi: )

Mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

O svýšňim míri, i spaséniji dúš nášich, Hóspodu pomólimsja.

O míri vsehó míra, blahostojániji svjatých Bóžijich cerkvéj, i sojedinéniji vsích, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťím chrámi sém, i s víroju, blahohovínijem, i stráchom bóžijim vchoďáščich v óň, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rek), Pápi Rímsťim, Hóspodu pomólimsja.

O preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék), i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék), čéstňim presvýterstvi, vo Chrisťí dijákonstvi, o vsém príčťi i ľúdech, Hóspodu pomólimsja.

O bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich, i o vsém vójinstvi, Hóspodu pomólimsja.

O hráďi sém (ilí O vési séj, ilí O svjaťíj obíteli séj ), vsjákom hráďi, straňí, i víroju živúščich v ních, Hóspodu pomólimsja.

O blahorastvoréniji vozdúchov, o izobíliji plodóv zemných, i vrémeňich mírnych, Hóspodu pomólimsja.

O plávajuščich, putešéstvujuščich, nedúhujuščich, strážduščich, pľinénnych, i o spaséniji ích, Hóspodu pomólimsja.

O izbávitisja nám ot vsjákija skórbi, hňíva i núždy, Hóspodu pomólimsja.

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Písň stepénej, 119

Ko Hóspodu, vnehdá skorbíti mí, vozzvách, * i uslýša mjá.

Hóspodi, izbávi dúšu mojú * ot ustén neprávednych i ot jazýka ľstíva.

Čtó dástsja tebí, * ilí čtó priložítsja tebí k jazýku ľstívú?

Stríly síľnaho izoščrény, * so úhľmi pustýnnymi.

Uvý mňí, jáko prišéľstvije mojé prodólžisja, * vselíchsja so seléniji Kidárskimi.

Mnóho prišéľstvova dušá mojá, * s nenavíďaščimi míra bích míren:

Jehdá hlahólach ím, * borjáchu mjá túne.

Písň stepénej, 120

Vozvedóch óči mojí v hóry, * otňúduže priídet pómošč mojá.

Pómošč mojá ot Hóspoda, * sotvóršaho nébo i zémľu.

Ne dážď vo smjaténije nohí tvojejá, * nižé vozdrémlet chraňáj ťá,

sé ne vozdrémlet, * nižé úsnet chraňáj Izráiľa.

Hospóď sochranít ťá, * Hospóď pokróv tvój na rúku desnúju tvojú.

Vo dní sólnce ne ožžét tebé, * nižé luná nóščiju.

Hospóď sochranít ťá ot vsjákaho zlá, * sochranít dúšu tvojú Hospóď.

Hospóď sochranít vchoždénije tvojé * i ischoždénije tvojé, ot nýňi i do víka.

Písň stepénej, 121

Vozveselíchsja o rékšich mňí: * v dóm Hospódeň pójdem.

Stojášče bjáchu nóhi náša * vo dvórich tvojích, Jerusalíme.

Jerusalím zíždemyj jáko hrád, * jemúže pričástije jehó vkúpi.

Támo bo vzydóša koľína, koľína Hospódňa, * sviďínije Izráilevo, ispovídatisja ímeni Hospódňu.

Jáko támo sidóša prestóli na súd, * prestóli v domú Davídovi.

Voprosíte že jáže o míri Jerusálima: * i obílije ľúbjaščym ťá.

Búdi že mír v síľi tvojéj * i obílije v stolposťinách tvojích.

Rádi brátij mojích i blížnich mojích * hlahólach úbo mír o tebí.

Dómu rádi Hóspoda Bóha nášeho * vzyskách blahája tebí.

Písň stepénej, 122

K Tebí vozvedóch óči mojí, * živúščemu na nebesí.

Sé jáko óči ráb v rukú hospódij svojích, * jáko óči rabýni v rukú hospoží svojejá,

táko óči náši ko Hóspodu Bóhu nášemu, * dóndeže uščédrit ný.

Pomíluj nás, Hóspodi, pomíluj nás, * jáko po mnóhu ispólnichomsja uničižénija:

Najpáče napólnisja dušá náša ponošénija hobzújuščich * i uničižénija hórdych.

Písň stepenej, 123

Jáko ášče ne Hospóď by býl v nás, * da rečét úbo Izráiľ:

Jáko ášče ne Hospóď by býl v nás, vnehdá vostáti čelovíkom na ný, * úbo živých požérli býša nás:

Vnehdá prohňívatisja járosti ích na ný, * úbo vodá potopíla by nás.

Potók préjde dušá náša, * úbo préjde dušá náša vódu nepostojánnuju.

Blahoslovén Hospóď, * Íže ne dadé nás v lovítvu zubóm ích.

Dušá náša, jáko ptíca izbávisja ot síti lovjáščich: * síť sokrušísja, i mý izbávleni býchom.

Pómošč náša vo ímja Hóspoda, * sotvóršaho nébo i zémľu.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Písň stepénej, 124

Naďíjuščijisja na Hóspoda, jáko horá Sijón: * ne podvížitsja vo vík živýj vo Jerusalími.

Hóry ókrest jehó, * i Hospóď ókrest ľudéj Svojích ot nýňi i do víka.

Jáko ne ostávit Hospóď žezlá hríšnych na žrébij právednych, * jáko da ne prostrút právedniji v bezzakónija rúk svojích.

Ublaží, Hóspodi, blahíja * i právyja sérdcem.

Ukloňájuščyjasja že v razvraščénija otvedét Hospóď * s ďílajuščimi bezzakónije: mír na Izráiľa.

Písň stepénej, 125

Vnehdá vozvratíti Hóspodu pľín Sióň, * býchom jáko uťíšeni.

Tohdá ispólnišasja rádosti ustá náša i jazýk náš vesélija, tohdá rekút vo jazýcich: * vozvelíčil jésť Hospóď sotvoríti s ními.

Vozvelíčil jésť Hospóď sotvoríti s námi: * býchom veseľáščesja.

Vozvratí, Hóspodi, pľinénije náše, * jáko potóki júhom.

Síjuščiji slezámi, * rádostiju póžnut.

Choďáščiji choždáchu i plákachusja, metájušče símena svojá, * hrjadúšče že priídut rádostiju, vzémľuše rukojáti svojá.

Písň stepénej, 126

Ášče ne Hospóď sozíždet dóm, * vsúje trudíšasja zížduščiji.

Ášče ne Hospóď sochranít hrád, * vsúje bďí strehíj.

Vsúje vám jésť útrenevati, vostánete po siďíniji, * jadúščiji chľíb boľízni, jehdá dást vozľúblennym svojím són.

Sé dostojánije Hospódne sýnove, * mzdá plóda črévňaho.

Jáko stríly v rucí síľnaho, * táko sýnove ottrjasénnych.

Blažén, íže ispólnit želánije svojé ot ních. * Ne postyďátsja, jehdá hlahóľut vrahóm svojím vo vraťích.

Písň stepénej, 127

Blažéni vsí bojáščijisja Hóspoda, * choďáščiji v putéch Jehó.

Trudý plodóv rúk Tvojích sňísi: * blažén jesí, i dobró tebí búdet.

Žená tvojá, jáko lozá, * plodovíta v stranách dómu tvojehó:

Sýnove tvojí, jáko novosaždénija másličnaja, * ókrest trapézy tvojejá.

Sé táko blahoslovítsja čelovík * bojájsja Hóspoda.

Blahoslovít ťá Hospóď ot Sijóna, * i úzriši blahája Jerusalíma vsjá dní životá tvojehó.

I úzriši sýny synóv tvojích: * mír na Izráiľa.

Písň stepénej, 128

Mnóžiceju brášasja so mnóju ot júnosti mojejá, * da rečét úbo Izráiľ:

mnóžiceju brášasja so mnóju ot júnosti mojejá, * íbo ne premohóša mjá.

Na chrebťí mojém ďílaša hríšnicy, * prodolžíša bezzakónije svojé.

Hospóď práveden * ssičé výja hríšnikov.

Da postyďátsja i vozvraťátsja vspjáť * vsí nenavíďaščiji Sijóna.

Da búdut, jáko travá na zďích na króvlech, * jáže préžde vostoržénija ízsše,

jéjuže ne ispólni rukí svojejá žňáj, * i ňídra svojehó rukojáti sobirájaj,

i ne ríša mimochoďáščiji: blahoslovénije Hospódne na vý, * blahoslovíchom vý vo ímja Hospódne.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Písň stepénej, 129

Iz hlubiný vozzvách k Tebí, Hóspodi, * Hóspodi, uslýši hlás mój.

Da búdut úši Tvojí vnémľušči * hlásu molénija mojehó.

Ášče bezzakónija názriši, Hóspodi, Hóspodi, któ postojít? * Jáko u Tebé očiščénije jésť.

Ímene rádi Tvojehó poterpích Ťá, Hóspodi, * poterpí dušá mojá vo slóvo Tvojé, upová dušá mojá na Hóspoda.

Ot stráži útrennija do nóšči, ot stráži útrennija * da upovájet Izráiľ na Hóspoda.

Jáko u Hóspoda mílosť, i mnóhoje u Nehó izbavlénije, * i Tój izbávit Izráiľa ot vsích bezzakónij jehó.

Písň stepénej, 130

Hóspodi, ne voznesésja sérdce mojé, nižé voznesósťisja óči mojí, * nižé chodích vo velíkich, nižé v dívnych páče mené.

Ášče ne smirenomúdrstvovach, no voznesóch dúšu mojú, * jáko otdojénoje na máter svojú, táko vozdási na dúšu mojú.

Da upovájet Izráiľ na Hóspoda, * ot nýňi i do víka.

Písň stepénej, 131

Pomjaní, Hóspodi, Davída * i vsjú krótosť jehó:

jáko kľátsja Hóspodevi, * obiščásja Bóhu Jákovľu:

ášče vnídu v selénije dómu mojehó, * ilí vzýdu na ódr postéli mojejá,

ášče dám són očíma mojíma i víždoma mojíma dremánije, * i pokój skranijáma mojíma,

dóndeže obrjášču místo Hóspodevi, * selénije Bóhu Jákovľu.

Sé slýšachom já vo Jevfráthi, * obritóchom já v poľách dubrávy.

Vnídem v selénija Jehó, * poklonímsja na místo, iďíže stojásťi nózi Jehó.

Voskresní, Hóspodi, v pokój Tvój, * Tý i kivót svjatýni Tvojejá.

Svjaščénnicy Tvojí oblekútsja právdoju, * i prepodóbniji Tvojí vozrádujutsja.

Davída rádi rabá Tvojehó * ne otvratí licé pomázannaho Tvojehó.

Kľátsja Hospóď Davídu ístinoju i ne otvéržetsja jejá: * ot plodá čréva tvojehó posaždú na prestóľi tvojém.

Ášče sochraňát sýnove tvojí zavít mój, * i sviďínija Mojá sijá, ímže naučú já,

i sýnove ích do víka sjádut * na prestóľi tvojém.

Jáko izbrá Hospóď Sijóna, * izvóli i v žilíšče sebí.

Séj pokój mój vo vík víka, * zďí vseľúsja, jáko izvólich í.

Lovítvu jehó blahoslovľájaj blahoslovľú, * níščyja jehó nasýšču chľíby,

svjaščénniki jehó oblekú vo spasénije, * i prepodóbniji jehó rádostiju vozrádujutsja.

Támo vozraščú róh Davídovi, * uhotóvach svitíľnik pomázannomu mojemú.

Vrahí jehó oblekú studóm, * na némže procvitét svjatýňa mojá.

Písň stepénej, 132

Sé čtó dobró, ilí čtó krasnó, * no jéže žíti brátiji vkúpi?

Jáko míro na hlaví, schoďáščeje na bradú, bradú Aaróňu, * schoďáščeje na ométy odéždy jehó,

jáko rosá Ajermónskaja schoďáščaja na hóry Sijónskija, * jáko támo zapovída Hospóď blahoslovénije i živót do víka.

Písň stepénej, 133

Sé nýňi blahoslovíte Hóspoda vsí rabí Hospódni, * stojáščiji v chrámi Hospódni, vo dvórich dómu Bóha nášeho.

V nóščech vozďižíte rúki váša vo svjatája, * i blahoslovíte Hóspoda.

Blahoslovít ťá Hospóď ot Sijóna, * sotvorívyj nébo i zémľu.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo i síla, i sláva Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Hóspodi, vozzvách: hlás 2.

Psalóm 140.

Hóspodi, vozvách k tebí uslýši mja, * uslýši mja Hóspodi. * Hóspodi, vozvách k tebí uslýši mja, * voňmí hlásu molénija mojehó, * vnehdá vozváti mi k tebí, uslýši mja, Hóspodi.**

Da isprávitsja molítva mojá * jáko kadílo préd tobóju: * vozďijánije rukú mojéju, * žértva večérňaja, uslýší mjá Hóspodi.**

Položí Hóspodi chranénije ustóm mojím, * i dvér ohraždénija o ustnách mojích. - Ne ukloní sérdca mojehó v slovesá lukávstvija, * nepščeváti viný o hrisích. - So čelovíki ďílajuščimi bezzakónije, * i ne sočtúsja s izbránnymi ích. - Nakážet mjá právednik mílostiju, i obličít mjá, * jeléj že hríšnaho da ne namástit hlavý mojejá. - Jáko jéšče i molítva mojá v blahovolénijich ích, * požérty býša pri kámeni sudijí ích. - Uslýšatsja hlahóly mojá jáko vozmohóša: * jáko tólšča zemlí prosídesja na zemlí, rastočíšasja kósti ích pri áďi. - Jáko k tebí Hóspodi, Hóspodi óči mojí, * na ťá upovách, ne otimí dušu mojú. - Sochraní mjá ot síti, júže sostáviša mí, * i ot soblázn ďílajuščich bezzakónije. - Pádut vo mréžu svojú hríšnicy, * jedín jésm áz dóndeže prejdú.

Psalóm 141.

Hlásom mojím k Hóspodu vozzvách, * hlasóm mojím ko Hóspodu pomolíchsja. - Prolíju préd ním molénije mojé, * pečáľ mojú préd ním vozviščú. - Vnehdá isčezáti ot mené dúchu mojemú, * i tý poznal jesí stezí mojá. - Na putí sém po nemúže choždách, * skrýša síť mňí. - Smotrjách odesnúju i vozhľadách, * i ne bí znájaj mené. - Pohíbe bíhstvo ot mené, * i ňísť vzyskajáj duší mojejá. - Vozzvách k tebí Hóspodi rích: * tý jesí upovánije mojé, čásť mojá jesí na zemlí žívych. - Voňmí moléniju mojemú, * jáko smiríchsja ziló. - Izbávi mjá ot hoňáščich mjá, * jáko ukripíšasja páče mené.

Stích 10: Izvedí iz temnícy dúšu mojú, ispovídatisja ímeni tvojemú.

Stích 9: Mené ždút právednicy, dóndeže vozdási mňi.

Stích 8: Iz hlubiný vozvách k tebí Hóspodi, Hóspodi uslýši hlas moj.

Stích 7: Da búdut úši tvojí vnémľušči hlásu molénija mojehó.

Stichíry uspénija,

Stích 6: Ašče bezzakónija nazriši Hóspodi, Hóspodi kto postojít, jáko u tebé očiščénije jesť.

hlás 2. Podóben: Kíjimi pochváľnymi: Kíjimi nedostójnymi ustnámi ublažím Bohoródicu, čestňíjšuju tvári, i svjaťíjšuju súšču Cheruvím, i vsích ánhel: prestól cárskij nedvížimyj: dóm, v némže vselísja prevýšnij: spasénije míra, Bóžije svjaščénije, podajúščuju vírnym v Božéstvenňij pámjati jejá bohátno véliju mílosť?

Stích 5: Imené rádi tvojehó poterpích ťa Hóspodi, poterpí dušá mojá vo slóvo tvojé, upová dušá mojá na Hóspoda.

Kája strášnaja pínija, jáže prinesóša tí tohdá, Ďívo, ókrest tvojehó odrá stojáščiji, vsí, íže Slóva apóstoli? I užásňi vopijúšče: otchódit caréva paláta, vozvyšájetsja kivót svjaščénija, dvéri vozmítesja, jáko da Bóžija dvér vnídet v rádosť, míru neprestánno prosjášči vélija mílosti.

Stích 4: Ot stráži útrenija do nóšči, ot stráži útrénija da upovájet Isrájiľ na Hóspoda.

Kája duchóvnaja pínija nýňi prinesém tebí, vsesvjatája? Bezsmértnym bo uspénijem tvojím vés mír osvjatíla jesí, i ko premírnym prešlá jesí, dobrótu razumiváti vsederžíteľa, i semú jákože Máti srádovatisja, ánheľskim ťá činóm dorinosjáščym, čístaja, i dušám právednych, s nímiže prosí nám míra, i vélija mílosti.

Íny stichíry óbraza, hlás i podóben tójže:

Stích 3: Jáko u Hóspoda mílosť i mnóhoje u ného izbavlénije, i toj izbávit isrájiľa ot vsich bezzakónij jehó.

Kíjima zemnoródnii očíma vozzrím na óbraz tvój, jehóže ánheľskaja vójinstva zríti udób ne móhut, svítom Božéstvennym blistájuščaho? Otchódit bo ot zemlí nevírnych dnés, i ko hrádu cárstvujuščemu i blahočestívym ľúdem prichódit, Božéstvennym mánijem: na jehóže voschoždénije javľájutsja cárije, pripádajušče semú so stráchom, Christé, i víroju.

Stích 2: Chvalíte Hóspoda vsi jazýcy, pochvalíte jehó vsi ľúdije.

Kíjimi zemníji osjážem óbraz tvój, Slóve, dláňmi oskvernény hrichmí, bezhríšnaho Bóha nášeho, íže vo oskvernénnych nepristúpnaho? Pokryvájut Cheruvímy očesá trepéščušče, ne terpját Serafími zríti slávy tvojejá: stráchom tebí rabótaet tvár. Da ne úbo osúdiši nás, nedostójňi tvój zrák, Christé, s trépetom cilújuščich vírno.

Stích 1: Jáko utverdísja mílosť jehó na nás, i ístina Hospódňa prebyvájet vo vík.

Páki Vladýčňaho toržestvá nastá Božéstvennyj déň, sé bo v výšnich seďáj, nýňi jávi nás posití, čestnýja rádi jehó ikóny: íže v výšnich Cheruvímy sýj nevídimyj, zrítsja písanňi, ímže upodóbisja, pérstom prečístym Ótčim izobražén neizrečénno, po podóbiju tohó. Jéjže víroju i ľubóviju poklaňájuščesja osvjaščájemsja.

Sláva, hlás 8:

Čelovikoľúbče Vladýko, velíka tvojehó smotrénija bézdna: v ródy bo rodóv tvojé blahoďíteľstvuja sozdánije, prečístaho tvojehó licá zrák izobrazív, Ávharju vírnomu poslál jesí vozželávšu ťá víďiti, po božestvú Cheruvímy nevídimaho: jáko da tvój óbraz zrjášče, nás rádi voplóščšahosja, i postradávšaho vóleju, k tvojéj ľubví raspalájemsja, júže na nás izlijá velíkija rádi tvojejá mílosti.

I nýňi, hlás tójže:

Ďívíčestiji lícy dnés tájno odrú Ďívy i Mátere ókrest predstoját, i dúšy právednych obstupívše carícu slávjat. Óvi úbo jáko dár ďívstvo vmísto míra prinósjat: óvi že neveščéstvennoje pínije s dobroďíteliju prinósjat, podobájet bo Máteri Bóžiji jáko caríci cárskimi dobroďíteľmi svitlosijájuščimi dorinosítisja. S nímiže i mý, žitijé čístoje sovnésše, izýdem k pohrebéniju súščija Mátere Bóha nášeho, píňmi i písňmi duchóvnymi sohlásno jú ublažájušče.

Diákon: Premúdrosť, prósti.

Lík: Svíte tíchij, * svjatýja slávy, * bezsmértnaho Otcá nebésnaho, * svjatáho blažénnaho, * Iisúse Christé: * Prišédše sólnca na západ, * víďivše svít večérnij, * pojém Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha Bóha. * Dostójin jesí * vo vsja vremená, * pít býti * hlásy prepodóbnými, * Sýne Bóžij, * živót dajáj vsemú míru, * jehóže rádi * vés mír slávit ťa.

Diákon: Vónmim.

Jeréj: Mír vsím.

Diákon: Premúdrosť, vónmim.

V pjatók véčera, hlás 7, psalóm 58: Bóže zástupnik mój jesí tý, i mílosť tvojá predvarít mjá.

Stích: Izmí mjá ot vráh mojích Bóže, i ot vostájuščich na mjá, izbávi mjá.

Spodóbi, Hóspodi:

Spodóbi, Hóspodi, vo véčer sej, * bez hrichá sochranitísja nám. - Blahoslovén jesí, Hóspodi, Bóže otéc nášich, * i chváľno i proslávlenno ímja tvojé vo víki, amíň. - Búdi, Hóspodi, mílosť tvojá na nas, * jákože upováchom na ťa. - Blahoslovén jesí, Hóspodi, * naučí nas opravdánijem tvojím. - Blahoslovén jesí, Vladýko, * vrazúmi nas opravdánijem tvojím. - Blahoslovén jesí, Svjatýj, * prosvití nás opravdániji tvojími. - Hóspodi, mílosť tvojá vo vik, * ďíl rukú tvojéju ne prezri. - Tebí podobájet chvalá, * tebí podobájet pínije. - Tebí sláva podobájet * Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu. - Nýňi i prísno, * i vo víki vikóv, amíň.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (12x)

Sláva, i nýňi: )

Diákon: Ispólnim večerňuju molítvu nášu Hóspodevi.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Zastupí, spasí, pomíluj i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Véčera vsehó soveršénna, svjáta, mírna i bezhríšna, u Hóspoda prósim.

Lík: Podáj, Hóspodi. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Ánhela mírna, vírna nastávnika, chraníteľa dúš i ťilés nášich, u Hóspoda prósim.

Proščénija i ostavlénija hrichóv, i prehrišénij nášich, u Hóspoda prósim.

Dóbrych i poléznych dušám nášym, i míra mírovi, u Hóspoda prósim.

Próčeje vrémja životá nášeho v míri i pokajániji skončáti, u Hóspoda prósim.

Christijánskija končíny životá nášeho, bezboľíznenny, nepostýdny, mírny, i dóbraho otvíta na strášňim sudíšči Christóvi, prósim.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, samí sebé, i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko bláh i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jeréj: Mír vsím

Lík: I dúchovi tvojemú.

Diákon: Hlavý váša Hóspodevi prikloníte.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Molítva hlavopriklonénija: Hóspodi Bóže naš, priklonívyj nebesá i sošédyj na spasénije róda čelovíčeskaho, prízri na rabý Tvojá, i na dostojánije Tvojé. Tebí bo strášnomu i čelovikoľúbcu sudijí, Tvojí rabí podkloníša hlavý, svojá pokoriša výja, ne ot čelovík ožidájušče pómošči, no Tvojejá naďíjuščesja mílosti, i Tvojehó čájušče spasénija: jáže sochraní na vsjákoje vrémja, i po nastojáščem véčeri, i v prichoďáščuju nošč, ot vsjákaho vrahá, ot vsjákaho protívnaho ďíjstva diávoľskaho, i ot pomyšlénij sújetnych, i vospominánij lukávych.

Jeréj: Búdi deržáva cárstvija Tvojehó blahoslovéna i preproslávlena, Otcá i Sýna, i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Na stichovňi stichíry uspénija,

hlás 4. Podóben: Dál jesí známenije: Ne kolesníca ohnezráčnaja * ot zemných ťá prestávi, * jákože Ilijú právednaho: * no sámoje Sólnce právdy, * na rukú svojéju presvjatúju tvojú dúšu, * jáko neporóčnuju prijém, * v sebí upokói, * i preslávno ťá, čístaja, prestáviv počté, * v rádosti páče umá.

Stích: Voskresní, Hóspodi, v pokój tvój, tý i kivót svjatýni tvojejá.

Priidíte, o prazdnoľúbcy! * Bóžija Mátere dnés * svjatóje prestavlénije svítlo soverším: * v rúci bo ístinno, * ot netľínna Otcá vozsijávšaho pérvije, * i naposľídok iz utróby jejá, * Božéstvennuju i prečístuju dúšu predadé rádujuščisja, * Iisúsa Bóha nášeho, * i mólit spastísja nám.

Stích: Kľátsja Hospóď Davídu ístinoju, i ne otvéržetsja jejá.

Čúdo preužásno, * jáže vo utróbi nevmistímaho carjá nosívšaja, * vo hróbi polaháetsja: * i ánheľstiji sobóri so apóstoly, so stráchom pohrebájut * tojá Bohoprijátnoje ťílo i čestnóje: * i sijé vozvýsiv, na nebesá vozvedé, * Iisús Sýn jejá, * i spás dúš nášich.

Sláva, hlás 6: Hóspodi, voplotílsja jesí, jákože voschoťíl, izvólil jesí vosprijáti niščetú nášu, i bohátstvo blahosérdija pokazál jesí, ímže má pérsť obožíl jesí. Slávim ťá, čelovikoľúbče, smotrénija óbraz víďašče zráka tvojehó: sím nevozbránno vo jedém vchód, Spáse, dáruj rabóm tvojím, prezirája vsjá prehrišénija.

I nýňi, hlás 8. Leónta despóta:uvirjája Iisús Sýn tvój, Bohoródice, i Bóh náš, dvá jestestvá svojá, jáko úbo čelovík umirjet, i jákože Bóh vostajét. Iťá, Bohomáti, zakónom jestestvá umréti blahoizvóli, da ne nevírnym priviďínije mnítsja smotrénije. Prešlá bo jesí k nebésňij straňí, nebésnaja nevísto, jáko ot čertóha selénija tvojehó ot zemlí vzjatá, osvjatísja vozdúch voschoždénijem tvojím, jáko prosvitísja zemľá roždéstvóm tvojím: predposylájut apóstoli, i ánheli podjémľut. Ťímže, pohrébše prečístoje ťílo tvojé i nadhróbnoje pínije vospívše, užásno zrjáchu i so stráchom hlahólachu: sijá izmína desnícy výšňaho, tój bo posredí tebé, i ne podvížešisja, no, o mnohopítaja Máti, ne otstupáj nás nazirájušči: mý bo ľúdije tvojí, i óvcy pážiti tvojejá, i íma tvojé prizyváem, prosjášče tebé rádi spasénija i vélija mílosti.

Táže:

Nýňi otpuščáješi rabá tvojehó, Vladýko, * po hlahólu tvojemú s mírom. * Jáko víďista oči mojí spasénije tvojé, * jéže jesí uhotovál pred licém vsich ľudéj. * Svít vo otkrovénije jazýkov * i slávu ľudéj tvojích Ísraiľa

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Tropár, hlás 2: Prečístomu tvojemú óbrazu poklaňájemsja, bláhíj, prosjášče proščénija prehrišénij nášich, Christé Bóže: vóleju bo blahovolíl jesí plótiju vzýti na krest, da izbáviši jáže sozdál jesí, ot rabóty vrážija. Ťímže blahodárstvenno vopijém tí: rádosti ispólnil jesí vsjá, Spáse náš, prišédyj spastí mír.

Sláva, i nýňi, prázdnika, hlás 1: V roždéství ďívstvo sochraníla jesí, vo uspéniji míra ne ostávila jesí, Bohoródice. Prestávilasja jesí k životú, Máti súšči životá: i molítvami tvojími izbavľáješi ot smérti dúšy náša.

Pomíluj nás, Bóže, po velícij mílosti tvojéj, mólimtisja uslýši i pomíluj.

Lík: Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Jéšče mólimsja o svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rék), i o preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék) i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék)­, o služáščich i poslužívšich vo svjaťím chrámi sém, i o otcích nášich duchóvnych, i vséj vo Chrisťí brátiji nášej.

Ješčé mólimsja o bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich i o vsém vójinstvi.

Ješčé mólimsja o predstojáščich ľúdech, i ožidájuščich ot tebé velíkija i bohátyja mílosti, za tvorjáščich nám mílostyňu, i za vsjá pravoslávnyja (ilí pravovírnyja) christijány.

Jeréj: Jáko mílostiv i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jeréj: Sláva tebi, Christé Bóže, upovánije náše, sláva tebí.

Lík: Sláva Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví.

Jeréj: Christós ístinnyj Bóh náš, molítvami prečístyja svojejá Mátere, svjatých slávnych i vsechváľnych apóstol . . . i vsích svjatých, pomílujet i spasét nás, jáko bláh i čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.

Ášče mírjan molítsja, hlahólet tókmo: Sláva, i nýňi: Hóspodi, pomíluj (3x) Hóspodi, blahosloví. Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. Amíň.